Hvers vegna ekki Framsóknarflokk? Þór Saari skrifar 9. september 2021 15:01 Framsóknarflokkurinn á líklega einhverja glæsilegustu sögu íslenskra stjórnmálaflokka, sögu sem á rætur í samvinnu, vináttu og kærleika fólks í milli. Sögu sem sýnir að samtakamáttur getur skilað miklu og lyft Grettistaki við að bæta bæði kjör manna og samfélag þeirra. Sögu sem lyfti sveitum landsins og leiddi til þess að almenningur í landinu komst að „borðinu“, borðinu sem fram að því hafði verið alfarið í umsjá yfirstéttarinnar. En þessi saga er liðin, því miður. Framsóknarflokkurinn og Samvinnuhreyfinginn, það gríðarlega breytingarafl, fjarlægðust grasrótina og múruðu sig hægt og bítandi inni í eigin hallir við Sölvhólsgötuna í Reykjavík og Hafnarstrætið á Akureyri, þar sem menn með eigin persónulega hagsmuni að leiðarljósi náðu yfirtökunum. Sambandið var brotið upp og hlutar þess einkavinavæddir, Ólafur fékk Samskip, Halldór fékk kvóta, Finnur fékk rafmagnsmælana og fjöldi annarra innmúraðra fengu hina ýmsu hluta afgangs kökunnar. Samvinnuhreyfingin og allt það dæmi varð spillingu að bráð og sá Framsóknarflokkur sem til er í dag á grunn sinn að þakka þeirri spillingu, til dæmis Búnaðarbanka svindlinu, og er gjörsneyddur allri hugmyndafræði um hvernig á að bæta hag landsmanna og laga kjör íbúa landsins. Það hefur verið látið reka á reiðanum í nærri þrjátíu ár og á meðan var flokkurinn notaður sem peningaprentvél fyrir fá útvalda. Eitt af fyrstu embættisverkum ríkisstjórnar Sigurðar Inga á sínum tíma var að einkavæða stór eignasöfn af íbúðarhúsnæði í opinberri eigu. Fasteignirnar höfðu meðal annars tilheyrt Kletti, sem var opinbert leigufélag. Sem hélt m.a. utan um fullnustueignir ÍLS. Það hvarflaði aldrei að honum, eða öðrum fulltrúum seljenda að eignasöfnin yrðu rekin sem samvinnufélög neytenda. Það þótt flokksystir hans hafi farið mikinn í "Framtíðarskipan húsnæðismála" og búið til lagaumgjörð sem átti að auðvelda stofnun svo kallaðra „nonprofit“ leigufélaga. Eignirnar enduðu í rekstri félaga eins og Heimavalla og Gamma, en viðskiptahugmynd þeirra er húsnæðisbrask. Eftir nokkra snúninga endaði svo stór hluti eignasafnsins í eigu auðmanns frá Noregi. Sá hugsar eflaust hlýtt til Sigurðar Inga & Co. Þegar hann fær milljarða ávöxtun árlega á eignir sem formaður flokksins seldi frá ríkinu. Þeir sem kjósa Framsóknarflokkinn í dag eða veita honum stuðning eru því ekki að veita brautargengi stjórnmálaafli sem berst fyrir hagmunum almennings eða einhverrar tiltekinnar stéttar, annarar en auðmannastéttarinnar. Þetta hefur verið bent á og kjósendur og fylgismenn flokksins hafa verið hvattir til þess, meðal annars af Sósíalistum, að endurvekja hugjónina um samvinnu, hugsjónina sem reisti landið úr fátækt á sínum tíma, hugsjónina sem kom landinu svo langt og bætti kjör svo margra. En hverju svarar formaður flokksins því ákalli. Hann hafnar þessu ákalli alfarið og talar um að aðrir séu fastir í fortíðinni. Samvinnuhugjónin er komin á ruslahaug sögunnar segir hann og það eina sem gildi sé að hlaupa samhliða auðvaldinu og rétta út hendina í von um ketbita og vatnsopa af þeim afgöngum sem íhaldið vill henda. Núverandi ríkisstjórn og formaður Framsóknarflokksins ætla sér, hvað sem hver segir (þ.e. aðrir framsóknarmenn) að halda flokknum við spillingarfenið í stað þess að bretta upp ermar og byrja að byggja upp af samvinnu og siðviti eins og Framsóknarmenn gerðu hér í gamla daga. Það alvarlega við þessa vegferð formanns flokksins er að hún mun ekki hætta af sjálfu sér, en í stað þess halda áfram og skemma samfélagið enn meira. Stórir hlutar landsins hafa verið seldir „Erlendum fjárfestum,“ sem eru náttúrulega bara annað nafn yfir falda Tortólapeninga. Þjóð sem á ekki eigið jarðnæði er ekki lengur þjóðríki og öll sú orðræða um valdaframsal til ESB með aðild, er smámunir miðað við það að erlendir braskarar eigi sjálft landið sem við lifum á. Þetta er að gerast gegnum bakdyrnar og með núverandi forystu flokksins við völd. Framsóknarflokkur dagsins hefur engan áhuga á að breyta þessu, engan áhuga á betri lífskjörum borgarana, engan áhuga á siðuðu og betra samfélagi, engan áhuga á neinu yfirleitt, nema þá völdum til handa örfáum ráðherrum. Þess vegna verður að gefa þessum flokki frí frá stjórnartaumunum í langan tíma, leyfa honum að sleikja sár sín og vona að hann rísi aftur, með siðleg gildi samvinuhreyfingarinnar að leiðarljósi í stað klíkuskapar og græðgi. Ágæti kjósandi, hugsaðu málið vel. Ekki kjósa Framsóknarflokkinn. Það er bara ekki góð hugmynd. Alls ekki. Höfundur er hagfræðingur og skipar annað sætið á lista Sósíalistaflokksins í Suðvesturkjördæmi. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Þór Saari Skoðun: Kosningar 2021 Alþingiskosningar 2021 Sósíalistaflokkurinn Mest lesið Nýtt viðhorf í húsnæðismálum Kjartan Helgi Ólafsson Skoðun Fór út fyrir umboð sitt Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Það er komið að okkur! Friðjón R. Friðjónsson Skoðun Gulldrengir Landspítala (Ekki KSÍ): Sönn saga um spillingu Sigurlaug Guðrún Kristjánsdóttir Skoðun „Áhrifavaldar“ og „Sauðirnir“ sem fylgja þeim Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Fögnum á degi líffræðilegrar fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Skúli Skúlason,Ole Sandberg,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir Skoðun Ég er eins og ég er Sólveig Sigurðardóttir Skoðun Lýst yfir hættustigi vegna áfengisdrykkju Gunnar Hersveinn Skoðun „Það eru allir með ADHD“ Tómas Páll Þorvaldsson Skoðun Var jafnrétti í heiðri haft af ráðherra jafnréttismála? Erna Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Það er alltaf von: Samtökin ‘78 styðja Píeta Bjarndís Helga Tómasdóttir skrifar Skoðun Lítil grein um stóran sáttmála Sigurður Ingi Jóhannsson skrifar Skoðun Það er komið að okkur! Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Nýtt viðhorf í húsnæðismálum Kjartan Helgi Ólafsson skrifar Skoðun Fór út fyrir umboð sitt Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun „Áhrifavaldar“ og „Sauðirnir“ sem fylgja þeim Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun „...nema sveitarstjórnir og lögregla“ Kristín Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sjónarhornið er það sem skiptir mestu Anton McKee skrifar Skoðun Ég er eins og ég er Sólveig Sigurðardóttir skrifar Skoðun Brúin yfir Fossvog Sigurður Oddsson skrifar Skoðun Kominn tími til að laga lýðræðishallann og skapa traust til stjórnmálanna Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Var jafnrétti í heiðri haft af ráðherra jafnréttismála? Erna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Má fjársýslan semja við Rapyd? Gunnar Már Gunnarsson,Sindri Kristjánsson skrifar Skoðun Gulldrengir Landspítala (Ekki KSÍ): Sönn saga um spillingu Sigurlaug Guðrún Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Byggja upp eða pakka? Gerður Gestsdóttir Valgerðardóttir skrifar Skoðun Loftslagsaðgerðir í sátt við líffræðilega fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir, Guðrún Schmidt skrifar Skoðun Oft er ekki nægjanleg mönnun til þess að sinna félagslífi/tómstundum Atli Már Haraldsson skrifar Skoðun Verði ykkur að trú ykkar! Vangaveltur um stóra kirkjugarðsmálið Gunnar Jóhannesson skrifar Skoðun Ráðvilltur ráðgjafi ríkisstjórnar Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun Ímyndaðu þér að þú sért átján ára stúlka... Stella Samúelsdóttir skrifar Skoðun Hvað eiga lýðræði og hátíðarhöld sameiginlegt Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Stjórnartíðindi 150 ára Svavar Kjarrval skrifar Skoðun Í skólabyrjun Dagbjört Harðardóttir,Sigurjón Már Fox skrifar Skoðun „Það eru allir með ADHD“ Tómas Páll Þorvaldsson skrifar Skoðun Sannleikurinn um Evrópusambandið I - Öryggi, velferð og lífsgæði, sem margir átta sig ekki á Ole Anton Bieltved skrifar Skoðun Aftur að hjálmskviðu ríkislögreglustjóra Indriði Stefánsson skrifar Skoðun Svar við bréfi Ernu Ragnar Sigurður Kristjánsson skrifar Skoðun ADHD og Sköpunargáfa: Leyndarmál Skapandi Framfara: Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Lýst yfir hættustigi vegna áfengisdrykkju Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Nýfrjálshyggjan er ósjálfbær Reynir Böðvarsson skrifar Sjá meira
Framsóknarflokkurinn á líklega einhverja glæsilegustu sögu íslenskra stjórnmálaflokka, sögu sem á rætur í samvinnu, vináttu og kærleika fólks í milli. Sögu sem sýnir að samtakamáttur getur skilað miklu og lyft Grettistaki við að bæta bæði kjör manna og samfélag þeirra. Sögu sem lyfti sveitum landsins og leiddi til þess að almenningur í landinu komst að „borðinu“, borðinu sem fram að því hafði verið alfarið í umsjá yfirstéttarinnar. En þessi saga er liðin, því miður. Framsóknarflokkurinn og Samvinnuhreyfinginn, það gríðarlega breytingarafl, fjarlægðust grasrótina og múruðu sig hægt og bítandi inni í eigin hallir við Sölvhólsgötuna í Reykjavík og Hafnarstrætið á Akureyri, þar sem menn með eigin persónulega hagsmuni að leiðarljósi náðu yfirtökunum. Sambandið var brotið upp og hlutar þess einkavinavæddir, Ólafur fékk Samskip, Halldór fékk kvóta, Finnur fékk rafmagnsmælana og fjöldi annarra innmúraðra fengu hina ýmsu hluta afgangs kökunnar. Samvinnuhreyfingin og allt það dæmi varð spillingu að bráð og sá Framsóknarflokkur sem til er í dag á grunn sinn að þakka þeirri spillingu, til dæmis Búnaðarbanka svindlinu, og er gjörsneyddur allri hugmyndafræði um hvernig á að bæta hag landsmanna og laga kjör íbúa landsins. Það hefur verið látið reka á reiðanum í nærri þrjátíu ár og á meðan var flokkurinn notaður sem peningaprentvél fyrir fá útvalda. Eitt af fyrstu embættisverkum ríkisstjórnar Sigurðar Inga á sínum tíma var að einkavæða stór eignasöfn af íbúðarhúsnæði í opinberri eigu. Fasteignirnar höfðu meðal annars tilheyrt Kletti, sem var opinbert leigufélag. Sem hélt m.a. utan um fullnustueignir ÍLS. Það hvarflaði aldrei að honum, eða öðrum fulltrúum seljenda að eignasöfnin yrðu rekin sem samvinnufélög neytenda. Það þótt flokksystir hans hafi farið mikinn í "Framtíðarskipan húsnæðismála" og búið til lagaumgjörð sem átti að auðvelda stofnun svo kallaðra „nonprofit“ leigufélaga. Eignirnar enduðu í rekstri félaga eins og Heimavalla og Gamma, en viðskiptahugmynd þeirra er húsnæðisbrask. Eftir nokkra snúninga endaði svo stór hluti eignasafnsins í eigu auðmanns frá Noregi. Sá hugsar eflaust hlýtt til Sigurðar Inga & Co. Þegar hann fær milljarða ávöxtun árlega á eignir sem formaður flokksins seldi frá ríkinu. Þeir sem kjósa Framsóknarflokkinn í dag eða veita honum stuðning eru því ekki að veita brautargengi stjórnmálaafli sem berst fyrir hagmunum almennings eða einhverrar tiltekinnar stéttar, annarar en auðmannastéttarinnar. Þetta hefur verið bent á og kjósendur og fylgismenn flokksins hafa verið hvattir til þess, meðal annars af Sósíalistum, að endurvekja hugjónina um samvinnu, hugsjónina sem reisti landið úr fátækt á sínum tíma, hugsjónina sem kom landinu svo langt og bætti kjör svo margra. En hverju svarar formaður flokksins því ákalli. Hann hafnar þessu ákalli alfarið og talar um að aðrir séu fastir í fortíðinni. Samvinnuhugjónin er komin á ruslahaug sögunnar segir hann og það eina sem gildi sé að hlaupa samhliða auðvaldinu og rétta út hendina í von um ketbita og vatnsopa af þeim afgöngum sem íhaldið vill henda. Núverandi ríkisstjórn og formaður Framsóknarflokksins ætla sér, hvað sem hver segir (þ.e. aðrir framsóknarmenn) að halda flokknum við spillingarfenið í stað þess að bretta upp ermar og byrja að byggja upp af samvinnu og siðviti eins og Framsóknarmenn gerðu hér í gamla daga. Það alvarlega við þessa vegferð formanns flokksins er að hún mun ekki hætta af sjálfu sér, en í stað þess halda áfram og skemma samfélagið enn meira. Stórir hlutar landsins hafa verið seldir „Erlendum fjárfestum,“ sem eru náttúrulega bara annað nafn yfir falda Tortólapeninga. Þjóð sem á ekki eigið jarðnæði er ekki lengur þjóðríki og öll sú orðræða um valdaframsal til ESB með aðild, er smámunir miðað við það að erlendir braskarar eigi sjálft landið sem við lifum á. Þetta er að gerast gegnum bakdyrnar og með núverandi forystu flokksins við völd. Framsóknarflokkur dagsins hefur engan áhuga á að breyta þessu, engan áhuga á betri lífskjörum borgarana, engan áhuga á siðuðu og betra samfélagi, engan áhuga á neinu yfirleitt, nema þá völdum til handa örfáum ráðherrum. Þess vegna verður að gefa þessum flokki frí frá stjórnartaumunum í langan tíma, leyfa honum að sleikja sár sín og vona að hann rísi aftur, með siðleg gildi samvinuhreyfingarinnar að leiðarljósi í stað klíkuskapar og græðgi. Ágæti kjósandi, hugsaðu málið vel. Ekki kjósa Framsóknarflokkinn. Það er bara ekki góð hugmynd. Alls ekki. Höfundur er hagfræðingur og skipar annað sætið á lista Sósíalistaflokksins í Suðvesturkjördæmi.
Fögnum á degi líffræðilegrar fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Skúli Skúlason,Ole Sandberg,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir Skoðun
Skoðun Kominn tími til að laga lýðræðishallann og skapa traust til stjórnmálanna Magnea Marinósdóttir skrifar
Skoðun Gulldrengir Landspítala (Ekki KSÍ): Sönn saga um spillingu Sigurlaug Guðrún Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Loftslagsaðgerðir í sátt við líffræðilega fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir, Guðrún Schmidt skrifar
Skoðun Oft er ekki nægjanleg mönnun til þess að sinna félagslífi/tómstundum Atli Már Haraldsson skrifar
Skoðun Sannleikurinn um Evrópusambandið I - Öryggi, velferð og lífsgæði, sem margir átta sig ekki á Ole Anton Bieltved skrifar
Fögnum á degi líffræðilegrar fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Skúli Skúlason,Ole Sandberg,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir Skoðun